چرا مینویسم
نوشتن برای من راهی است برای فکر کردن.
فکر، در واژه شکل میگیرد
وقتی مینویسم، افکارِ پراکندهام شکل میگیرند و میفهمم واقعاً به چه چیزی باور دارم.
برای خودم، نه دیگران
اینجا جایی است که این فکرها را نگه میدارم — نه برای تأییدِ دیگران، که برای گفتوگو با خودم.
نوشتن، پالودنِ فکر است
آنچه مبهم است، وقتی به واژه درمیآید، یا روشن میشود یا فرومیریزد؛ و هر دو خوباند.
دیدگاهها
هنوز دیدگاهی نیست؛ نخستین باشید.